با دقت در بهداشت استخر و آگاهی از بیماری هایی که در محیط پرخطر می توان خطر ابتلا به بیماری ها را به مقدار قابل توجهی کاهش داد. بسیاری از بیماری های مرتبط با آب استخر شنا با رعایت اقدامات ساده شناگران و صاحبان استخر قابل پیشگیری هستند. بنابراین جای نگرانی نیست و لازم نیست خود را از لذت شنا در استخر محروم کنید تنها کافی نکات ایمنی را رعایت کنید و در استخرهایی شنا کنید که به خوبی با پودر و قرص کلر ضدعفونی شده اند. از استخرهایی که بوی شدید کلر از آن استشمام می شود به دلیل تولید کلرامین دوری کنید.

خطرات خوردن آب استخر

خوردن آب استخر می تواند باعث بیماری شود، این یک واقعیت محض است اینکه در زمان خوردن آب استخر چه چیزی در آب بوده است می تواند خطرات آن را تعیین کند. گاهی ممکن است پس از خوردن آب استخر بعد از چند ساعت علائمی مانند اسهال، تب و یا حتی خون در مدفوع مشاهده شود.


در صورت مشاهده این علائم لازم سریعا به پزشک مراجعه کنید این علائم اغلب نشان دهنده عفونت به وسیله یکی از عوامل بیماری زا مانند کریپتو، ژیاردیا،شیگلا یا ای کولی است.علاوه بر این نیز ممکن است معده درد و یا استفراغ مداوم را نیز تجربه کنید.

در این مواقع بهتر است از خود درمانی و یا استفاده از درمان های خانگی خودداری کرده و برای جلوگیری از افزایش تب و کم آبی بدن به پزشک مراجعه کنید. بنابراین اگر به هر دلیلی مقداری از آب استخر وارد بدن شما شده است و یا به هرحال از مقداری از آب استخر را خورده اید بهتر است ابتدا آرامش خود را حفظ کنید. سپس بهتر است سعی کنید تا جایی که ممکن است آب بنوشید. خود را ۴۸ تا ۷۲ ساعت آینده با دقت بررسی کنید و در صورت مشاهده علائم خاص به پزشک مراجعه کنید.

سختی کلسیم ممکن است اولین چیزی نباشد که هنگام متعادل کردن استخر خود با پودر و قرص کلر به آن فکر می ‌کنید، اما نقش حیاتی در محافظت از سطوح، افزایش عمر تجهیزات و ایمن و لذت‌بخش نگه داشتن آب شما دارد. آزمایش و تنظیمات منظم، شما را از تعمیرات پرهزینه نجات می ‌دهد و استخر شما را در تمام طول فصل شفاف و تمیز نگه می ‌دارد.

برای متعادل کردن استخر اگر کلسیم خیلی کم است، یک افزایش‌ دهنده کلسیم (کلرید کلسیم) اضافه کنید. اگر کلسیم خیلی زیاد است، بهترین گزینه تخلیه جزئی و پر کردن مجدد استخر با آب تازه یا استفاده از روش‌های ویژه برای کاهش رسوب‌گذاری است.

می‌توانید سطح کلر استخر خود را با یک تست نواری ساده بررسی کنید. اگر سطح کلر خارج از محدوده طبیعی باشد، سطح آن بالا در نظر گرفته می‌شود. در حالت ایده‌آل، باید هر روز سطح کلر خود را آزمایش کنید، به خصوص اگر استخر شما برای مدت طولانی پوشیده مانده باشد.


نحوه آزمایش سختی کلسیم

می‌توانید آب استخر خود را با استفاده از ابزارهایی مانند نوارهای آزمایش، کیت‌های آزمایش مایع یا کنتورهای دیجیتال آزمایش کنید. برای سختی کلسیم، بهتر است از آزمایش قطره‌ای استفاده کنید، زیرا سایر آزمایش‌ها ممکن است فقط سختی کل را اندازه‌ گیری کنند.

نمونه‌های آب استخر را با جمع‌کننده آبی که همراه کیت ارائه شده است، جمع ‌آوری کنید.

تعداد قطرات توصیه شده معرف و بافر را برای آزمایش اضافه کنید.

برای مخلوط کردن، معرف سختی کلسیم را اضافه کنید، بچرخانید و هر قطره را بشمارید تا رنگ از قرمز به آبی تغییر کند.
تعداد قطرات استفاده شده را در ضریب هم‌ارزی در دستورالعمل آزمایش ضرب کنید تا سطح سختی کلسیم تعیین شود. عدد به دست آمده به صورت قسمت در میلیون (ppm) کربنات کلسیم نشان داده می‌شود.
سختی کلسیم باید حداقل ماهی یک بار آزمایش شود. آزمایش در آب و هوای خشک و مناطقی که مشکل آب سخت دارند، بیشتر توصیه می ‌شود.

آب تمیز در استخر شما در اولویت است. برای حفظ سطح صحیح بهداشت باید از مواد شیمیایی اختصاصی استفاده شود. خرید مواد شیمیایی مناسب استخر و سیستم‌های فیلتراسیون موثر برای ایمنی کاربران استخر بسیار مهم هستند. در این مقاله توضیح خواهیم داد که کدام یک برای استخر بهتر است: اکسیژن فعال یا کلر.

اکسیژن فعال برای استخرهای شنا
کلرزنی با یکی از محبوب‌ترین روش‌ها برای تصفیه آب استخر است. گاهی اوقات حتی از کلرزنی شوک استفاده می‌شود که شامل افزایش سریع سطح کلر در آب استخر است. کلر را می‌توان به اشکال مختلف خریداری کرد، اما معمولاً به صورت دانه‌ای یا قرص‌هایی که استفاده از آنها راحت است، ارائه می‌شود. روش کلر برای ضدعفونی آب نه تنها کاربرد ساده‌ای دارد، بلکه مهم‌تر از همه، مؤثر و ارزان است. علاوه بر این، کلر به طور گسترده در دسترس هستند، بنابراین خرید آنها مشکلی ندارد.


یک جایگزین برای کلرزنی آب، استفاده از اکسیژن فعال در استخر است. علاوه بر این، مانند کلر، آنها می ‌توانند به اشکال مختلفی باشند. محبوب‌ترین آنها اکسیژن فعال برای استخر به شکل قرص است که راحتی استفاده و دوز آسان را تضمین می‌کند. به صورت اختیاری، می‌توانید گرانول را نیز انتخاب کنید.


دوز اکسیژن فعال برای استخر چقدر باید باشد؟
اندازه استخر و بنابراین حجم آب و تعداد افرادی که از استخر استفاده می‌کنند، عوامل کلیدی در تعیین دفعات مناسب استفاده و دوز هستند. مقدار مناسب اکسیژن فعال برای دستیابی به اثر تصفیه آب مورد نیاز مهم است. دوز نهایی را طبق دستورالعمل سازنده تنظیم کنید، که معمولاً روی بسته‌بندی محصول یافت می‌شود.

کدام برای استخر بهتر است: اکسیژن فعال یا کلر؟

بستگی زیادی به نیازها و ترجیحات فردی شما دارد. کلر ارزان و به راحتی در دسترس است، اما کاربرد آن با بوی مشخصی همراه است که همه دوست ندارند. محصولات اکسیژن فعال گران‌ تر از محصولات حاوی کلر هستند ولی هیچ عوارضی ندارند.

اسید موریاتیک ابزاری مهم برای نگهداری استخر در کنار پودر و قرص کلر است است که به کنترل و کاهش موثر سطح pH آب استخر کمک می‌کند. با درک نحوه استفاده صحیح از آن، می ‌توانید مطمئن شوید که استخر شما ایمن و در شرایط خوبی باقی می ‌ماند.

چگونه اسید موریاتیک بر pH تأثیر می‌گذارد
وقتی اسید موریاتیک را به استخر یا هر منبع آبی اضافه می‌کنید، اسید سطح pH استخر را کاهش می‌دهد. هر ماده اسیدی pH را کاهش می‌ دهد. pH پایین‌ تر اسیدی ‌تر است، در حالی که pH بالاتر بازی ‌تر است. برای مقایسه، آب شیری که از شیر آب خانه شما خارج می‌ شود باید در سطح 7 (خنثی) باشد و سطح pH ایده‌آل برای استخر حدود 7.4 تا 7.6 است.

فراتر از خواص شیمیایی آن، اسید موریاتیک را می‌توان رقیق کرد و برای از بین بردن رسوبات کلسیم، لکه‌ های فلزی و رسوبات آلی از کاشی ‌ها، گچ و دیوارهای بتنی استخر استفاده کرد. به طور خلاصه، اسید موریاتیک یکی از پرکاربردترین مواد شیمیایی در نگهداری استخر است که به تعادل آب کمک می‌کند و در عین حال عمر سطوح و تجهیزات استخر را افزایش می‌دهد.

اقدامات ایمنی قبل از شروع

از آنجا که اسید موریاتیک برای پوست و ریه‌ها خورنده است، ایمنی غیرقابل انکار است. قبل از کار با آن، اقدامات احتیاطی زیر را انجام دهید:

از تجهیزات محافظ استفاده کنید: از دستکش‌های مقاوم در برابر مواد شیمیایی، عینک ایمنی و کفش‌های جلو بسته استفاده کنید. پوشیدن آستین بلند توصیه می‌شود.

در مناطق تهویه‌دار کار کنید: بخارات آن خورنده است؛ از این رو، با کار در فضای باز یا در فضاهای دارای تهویه مناسب از استنشاق آن جلوگیری کنید.

با احتیاط حمل کنید: هرگز اسید موریاتیک را با کلر یا سایر مواد شیمیایی استخر مخلوط نکنید، زیرا این می‌تواند واکنش‌های خطرناکی ایجاد کند.


مانند گرده و کپک، هاگ ‌های جلبک در اطراف ما وجود دارند. آن‌ها از خورشید، آب و دی اکسید کربن برای فتوسنتز و تولید غذای خود استفاده می‌کنند و یک توده آب ساکن مانند استخر شما را به هدفی آسان برای رشد تبدیل می‌کنند. اگر استخر شما با پودر کلر به خوی ضدعفونی نشده باشد، عدم تعادل pH، فیلتر کثیف یا گردش خون ضعیفی داشته باشد، هاگ‌های جلبک در آن مستقر می‌شوند و به سرعت شروع به تکثیر در سطح آب، در امتداد دیوارهای استخر و از پله‌ها و نردبان‌ها می‌کنند.


راه دیگری که جلبک‌ها می‌توانند استخر شما را تسخیر کنند، از طریق اشیاء آلوده است. اگر اخیراً زمانی را در دریاچه یا رودخانه گذرانده‌اید، اسباب ‌بازی‌های استخر و لباس‌های شنای استفاده شده ممکن است برخی از مسافران جلبک را به خود جذب کرده باشند.

نحوه حذف جلبک استخر

با توجه به پتانسیل جلوگیری از شنا، آسیب رساندن به استخر و ایجاد منظره‌ای ناخوشایند در وسط حیاط خلوت، انجام هر چه سریع‌تر کاری برای مشکل جلبک استخر بسیار مهم است.

سطح آب استخر خود را بررسی کنید
در اولین نشانه مشکل جلبک، با بررسی سطح آب استخر خود شروع کنید. به یاد داشته باشید که جلبک‌ها تمایل دارند در آبی که کلر و تثبیت‌کننده کم یا عدم تعادل pH دارد رشد کنند. هر سه مورد را آزمایش کنید و فوراً هرگونه مشکل را برطرف کنید - یا برای کمک با تیم ما تماس بگیرید.

پمپ استخر را روشن کنید 
پس از آزمایش و رفع هرگونه مشکل آب، پمپ استخر خود را روشن کنید و آن را روشن بگذارید. پمپ استخر شما مسئول کشیدن آب به داخل و گردش آن از طریق بخاری و فیلتر شما است و آب تمیزتر و گرم‌تری را برای شما به ارمغان می‌آورد. این افزایش حرکت و فیلتراسیون، استخر شما را به مکانی نامناسب برای رشد جلبک تبدیل می‌کند.