نظارت منظم بر کلر برای حفظ آب استخر ایمن، بهداشتی و از نظر بصری جذاب ضروری است. سطح مناسب کلر نه تنها عوامل بیماری زای مضر را از بین میبرد، بلکه به حفظ شفافیت آب و جلوگیری از تجمع جلبک ها و آلاینده های آلی نیز کمک می کند. برای استخرهای روباز یا سرپوشیده (که در معرض عوامل محیطی مانند قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش، بارندگی، زباله و باد هستند) آزمایش مکرر بسیار مهم است تا با افزودن پودر و قرص کلر سطح متعادل استخر حفظ شود.
در حالیکه آزمایش روزانه برای استخرهای تجاری و پرمصرف ایدهآل است، استخرهای مسکونی معمولاً هر 24 تا 48 ساعت یکبار پایش می شوند. با این حال، پس از باران شدید، افزایش شدید استفاده از استخر یا تصفیه شیمیایی، آزمایش فوری توصیه میشود.
تفاوت کلر آزاد و کلر توتال
برای ارزیابی کلر آزاد، کلر ترکیبی و کلر کل، سه روش آزمایش رایج وجود دارد. هر روش از نظر دقت، هزینه، سهولت استفاده و مناسب بودن برای محیطهای مختلف متفاوت است.
با این حال، کلر کل به تنهایی نمی تواند بین کلر فعال (آزاد) و کلر مصرف شده (ترکیبی) تمایز قائل شود و ارزش تشخیصی آن را در سیستم های آبی پیچیده محدود میکند. اگر کلر ترکیبی بالا باشد، خواندن کلر کل بدون تجزیه و تحلیل بیشتر، بیمعنی میشود.
برای اطمینان از مدیریت دقیق کلر، حسگرهای دو پارامتری که کلر آزاد و کل را اندازه گیری میکنند، توصیه می شوند. این به اپراتورها اجازه می دهد تا کلر ترکیبی را به طور دقیق محاسبه کرده و استراتژیهای دوز شیمیایی را بهینه کنند.
کلر آزاد در مقابل کلر توتال
- کلر آزاد = ضدعفونیکننده مؤثر (آنچه میخواهید حفظ کنید)
کلر ترکیبی = بیاثر، بوی بد (کلرامین)
کلر توتال = آزاد + ترکیبی
شرایط ایدهآل استخر:
کلر آزاد باید بسته به کاربرد، 0.5 تا 3 ppm (قسمت در میلیون) باشد.
