مراقبت و نگهداری مناسب از استخر و خصوصا مدیریت سطح کلر در استخر شنا بسیار مهم است زیرا آب دائماً در حال تغییر است. قرص و پودر کلر برای بسیاری از افراد، بخش حیاتی حفظ تعادل شیمیایی آب است. زیرا کلر بیش از حد، سوزش چشم و بوی تند را به همراه خواهد داشت. کاهش سطح کلر، قلیائیت و pH استخر را از کنترل خارج می ‌کند و منجر به مواردی مانند کدر شدن آب و رشد جلبک می‌شود. میزان ایده ‌آل کلر باید 0.2 ppm یا کمتر و کلر آزاد باید در محدوده 1 تا 3 ppm باشد شما با استفاده از کیت های کلر آماده می توانید سطوح کلر را در استخر به خوبی بررسی کنید.

روش مدیریت سطح کلر در استخر شنا

برای کنترل سطح کلر تنها بررسی و نظارت بر کلر کافی نیست و شما باید تمام مواد شیمیایی مورد استفاده در استخر را مورد توجه قرار دهید. پنج عاملی را که نقش عمده‌ای در شیمی آب استخر و اثربخشی کلر استخر نقش دارند عبارتند از:

تعادل pH

pH عامل اصلی است که باید هنگام حفظ تعادل شیمی آب استخر خود حفظ کنید. pH به سطح اسیدیته آب شما اشاره دارد و از استفاده از مواد شیمیایی برای متعادل نگه داشتن آن و عاری از آلاینده‌ها و رشد جلبک‌ها حاصل می‌شود. شما می‌خواهید pH شما همیشه بین 7.4 تا 7.6 باقی بماند تا از سوزش چشم جلوگیری شود و امکان استفاده از کلر آزاد فراهم شود.

قلیایی بودن استخر

قلیایی بودن که ارتباط نزدیکی با pH دارد، مقدار باز یا یون‌های هیدروژن در آب شماست. همچنین به توانایی آب شما در مهار و کاهش از دست دادن هیدروژن اشاره دارد. متعادل نگه داشتن قلیائیت به حفظ سطح pH در حالت بهینه هنگام ورود اسیدها یا بازهای اضافی به آب کمک می‌ کند. شما می‌ خواهید قلیائیت استخر شما بین ۸۰ تا ۱۵۰ قسمت در میلیون (PPM) باشد.

سطح سختی کلسیم

استخر شما نمک ‌های کلسیم را در آب خود حل کرده است. این نمک‌ها می ‌توانند از روغن ‌ها و نمک‌ های روی پوست افراد، از زباله‌ هایی که به استخر شما می ‌ریزند و از واکنش‌ های شیمیایی که از حفظ تعادل آب شما ایجاد می ‌شوند، افزایش یا کاهش یابند. شما می ‌خواهید این سطوح را حدود ۲۵۰ ppm نگه دارید. اگر سطح کلسیم خیلی پایین باشد، می ‌تواند باعث ایجاد حفره در گچ شود، در حالی که مقادیر بالای کلسیم آب را کدر می‌کند و می ‌تواند منجر به رسوب‌ گذاری شود.

کل جامدات محلول (TDS)

هنگامی که یک استخر برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گرفته است، چیزهایی مانند لوسیون برنزه کننده، کلریدها، خاک، زباله‌ها، جلبک‌ کش‌ها و سایر آلاینده‌ ها می‌توانند از برگ‌ه ا، پوست درختان، خاک، شیمی پوست و سایر عوامل وارد آب شوند. TDS را نمی ‌توان اجتناب کرد، اما باید آن را زیر ۴۵۰ ppm نگه داشت. علاوه بر شیمی آب باید از عملکرد تک تک اجزا استخر نیز مطمئن باشید مثلا سیستم پخش کلر و فیلتراسیون نیز باید به درستی کار کنند تا کلر استخر در سطح مطلوب حفظ شود.

وقتی کلر به آب استخر اضافه می ‌شود، به دو ماده شیمیایی تجزیه می ‌شود که یکی تقریباً بلافاصله باکتری ‌ها را از بین می‌برد، دومی در آب باقی می‌ ماند و هر باکتری‌ای را که توسط شناگران جدید وارد می ‌شود، از بین می ‌برد. تخلیه و پر کردن مجدد استخر یا جکوزی هر بار که شناگر جدیدی وارد می ‌شود، امکان‌ پذیر نیست، بنابراین آب استخر نه تنها باید قبل از ورود به استخر ضدعفونی شود، بلکه آب باید در طول روز تمیز بماند. با توجه به اینکه شناگران جدید مرتباً وارد استخر می‌ شوند و باکتری‌ ها را با خود می ‌آورند، پاکسازی مداوم ضروری است. کلر به صورت پودر کلر، قرص کلر یا کلر مایع مورد استفاده قرار می گیرد.

مزایای کلر چیست؟

باکتری‌ های موجود در یک استخر بدون کلر، بیشتر از خود کلر به سلامتی شما آسیب می ‌رسانند. فواید شنا و حمام کردن برای سلامتی بسیار بیشتر از هرگونه عوارض جانبی اثبات شده است. کلرزنی بیش از حد ممکن است باعث خارش چشم شما شود، اما اگر در نظر بگیرید که کلر میکروارگانیسم‌هایی را که ناقل بیماری‌های منتقله از آب مانند اسهال خونی، هپاتیت A و وبا هستند، از بین می ‌برد، به راحتی می ‌توان مزایای آن را مشاهده کرد.

چالش های استفاده از کلر

وقتی کلر به درستی استفاده شود، خطرات بسیار کمی برای سلامتی شما وجود دارد. خطر اصلی استفاده از کلر عدم تنظیم دوز صحیح است. با مقدار صحیح کلر، pH استخر (معیاری برای سنجش میزان اسیدیته آب) در سطح توصیه شده ۷.۴ خواهد بود. اگر سطح کلر در استخر خیلی بالا باشد، می ‌تواند باعث بوهای شیمیایی قوی، گلودرد، تحریک پوست و قرمزی چشم شود. تاکنون بزرگترین خطر جایی است که سطح کلر به درستی کنترل نمی ‌شود.

هر صاحب استخری قطعا دوست دارد که سطح کلر استخر خود را بهینه کند. حفظ تعادل بین تمیز و نرم نگه داشتن آب استخر و در عین حال محدود کردن عوارض جانبی از مزایای بهینه‌ سازی مصرف کلر در استخر شنا است. بیایید نگاهی به چند روش عملی برای کاهش کلر و در عین حال ایمن نگه داشتن استخر خود کنیم. شما می توانید از قرص یا پودر کلر برای ضدعفونی استخر خود استفاده کنید اما باید به اندازه از آنها استفاده نمایید.

چرا بهینه‌ سازی مصرف کلر در استخر شنا مهم است؟

کلر برای اولین بار در دهه 1890 به عنوان راهی برای ضدعفونی کردن آب عمومی جهت جلوگیری از بیماری‌ های ناشی از آب معرفی شد. افزودن کلر به استخرها، چه عمومی و چه خصوصی، تا دهه 1920 به یک روش گسترده در ایالات متحده برای حفظ سلامت آب شنا تبدیل شد. به طور کلی، این فرآیند روشی نسبتاً آسان و ارزان برای نرم کردن آب استخر و تمیز و ضدعفونی نگه داشتن آن است. با این حال، دارای معایبی است و بسیاری از صاحبان استخر به دنبال جایگزین‌های کلر برای کاهش آنها هستند.

برخی از نگرانی‌های رایج مربوط به استفاده از کلر در استخرها از سوزش و بوی پوست گرفته تا آسیب‌های محیطی و مشکلات سلامتی طولانی مدت متغیر است. استفاده بیش از حد از کلر همچنین می ‌تواند به تجهیزات استخر و همچنین پارچه‌هایی مانند لباس شنا و حوله آسیب برساند.

کلر یک ماده شیمیایی است و وقتی با آب ترکیب می‌شود، که دقیقاً همان کاری است که اضافه کردن آن به استخر انجام می‌دهد، اسید هیپوکلرو تولید می‌کند که می‌تواند مانع رطوبت طبیعی پوست را مختل کند و باعث شود برخی افراد پوست خشک و خارش‌داری را تجربه کنند. این علائم یک واکنش آلرژیک نیستند، بلکه یک سوختگی شیمیایی واقعی هستند که لایه اپیدرم پوست را تحت تأثیر قرار می‌دهند. این واکنش برای برخی افراد بیشتر از دیگران آشکار است.

برای انتخاب استخر روباز و سرپوشیده باید موارد مختلفی را مد نظر قرار دهید و بهترین گزینه را بر اساس شرایط خودتان انتخاب کنید. استخر روباز و سرپوشیده هر کدام مزایا و معایبی دارند با اینحال از امکانات خوب هر خانه ای هستند که می توانید از آنها در ساعات مختلف روز و شب لذت ببرید.

استخر روباز بهتر است یا سرپوشیده
استخرهای سرپوشیده کاربردی ‌تر از استخرهای روباز هستند زیرا می‌توانید بدون توجه به آب و هوا یا فصل از آنها استفاده کنید. آنها همچنین به تمیزکاری کمتری نیاز دارند زیرا تحت تأثیر عناصر یا زباله ‌ها قرار نمی ‌گیرند بنابراین به پودر کلر کمتری نیاز دارند. استخرهای روباز اجتماعی ‌تر هستند زیرا کل فضای باغ اطراف را دارید که می ‌توانید در آن سرگرم شوید. می ‌توان افراد بیشتری را برای استفاده مشترک از استخر دعوت کرد و فعالیت‌ های سازگار مانند حمام آفتاب و باربیکیو را می‌ توان در کنار آن انجام داد.

نصب استخرهای روباز بسته به اندازه، گزینه‌ هایی که برای گرم کردن آن انتخاب کرده‌ اید و وضعیت زمینی که در آن قرار دارید، تا یک ماه طول می‌ کشد. اما تکمیل یک استخر سرپوشیده تا چهار ماه زمان لازم دارد. عواملی که هنگام انتخاب باید در نظر بگیرید

هنگام تصمیم‌ گیری بین استخر سرپوشیده و روباز، عوامل زیر را در نظر بگیرید:
بودجه: بودجه اولیه خود را برای ساخت و نگهداری مداوم تعیین کنید. استخرهای سرپوشیده معمولاً هزینه‌های اولیه و نگهداری بالاتری دارند.
آب و هوا: اگر در منطقه‌ای با شرایط آب و هوایی سخت زندگی می‌کنید، استخر سرپوشیده ممکن است استفاده مداوم ‌تری را فراهم کند.
کاربری: به این فکر کنید که چند وقت یکبار قصد استفاده از استخر را دارید. اگر شنا در تمام طول سال مهم است، استخر سرپوشیده ممکن است گزینه بهتری باشد.

فضای موجود: فضای موجود در خانه و فضای باز خود را ارزیابی کنید. فضای مورد نیاز برای استخر سرپوشیده ممکن است محدودتر باشد.