کلرامین ماده شیمیایی است که به وسیله قرص یا پودر کلر و در آب ایجاد می شود. بنابراین می توان گفت کلرامین در واقع نوعی کلر ترکیبی است که در آب هایی مانند استخر شنا تشکیل می شود و سپس به شکل گاز در محیط پخش می شود. در استخر شنا به دلیل نبود هوای تازه و کافی کلرامین ها به راحتی در آب جمع شده و سپس در فضا پخش می شوند.

خطرات کلرامین موجود در استخر
وجود کلرامین در استخر شنا می تواند خطرات زیر را به دنبال داشته باشد:

سوزش چشم ها
مشکلات تنفسی شدید
سرفه های پی در پی و گلودرد
تحریکات پوستی


وجود این ماده در استخر شنا برای کودکان بسیار خطرناک است زیرا سیستم تنفسی آنها در حال رشد است. قرار گرفتن طولانی مدت کودکان در استخرهایی که حاوی مقادیر زیادی کلرامین هستند ممکن است باعث استنشاق بیش از اندازه کلرامین شده و سیستم تنفسی آنها آسیب پذیر شود.


گاهی ممکن است خوردن آب استخر اثرات طولانی مدتی بر سلامتی انسان به دنبال داشته باشد. به عنوان مثال باکتری ها و میکروب ها ممکن است همراه با آب استخر وارد بدن شناگران شوند. این باکتری ها و میکروب ها می توانند بر قسمت های مختلف بدن تاثیر گذاشته و مشکلات متعددی را برای مدت طولانی به ویژه در ناحیه معده و روده ایجاد کنند.


مسمومیت با کلرامین اغلب به دلیل تنفس بخارات ترکیب مواد تمیزکننده خانگی و آمونیاک ایجاد می شود که البته به عنوان مسمومیت حاد در نظر گرفته می شود. همین ترکیبات در استخر شنا در سطح پایین و به مقدار کمتری نیز ایجاد می شود. بنابراین افرادی که در استخرهای سرپوشیده شنا می کنند و یا کارکنانی که در این محیط مشغول کار هستند به دلیل مواجهه طولانی مدت با کلرامین با سطوح پایینی از این بخارات مواجهه هستند که باز هم می تواند تاثیرات مخربی به دنبال داشته باشد‌.

کلرامین ماده شیمیایی است که به وسیله قرص یا پودر کلر و در آب ایجاد می شود. بنابراین می توان گفت کلرامین در واقع نوعی کلر ترکیبی است که در آب هایی مانند استخر شنا تشکیل می شود و سپس به شکل گاز در محیط پخش می شود. در استخر شنا به دلیل نبود هوای تازه و کافی کلرامین ها به راحتی در آب جمع شده و سپس در فضا پخش می شوند.

خطرات کلرامین موجود در استخر
وجود کلرامین در استخر شنا می تواند خطرات زیر را به دنبال داشته باشد:

سوزش چشم ها
مشکلات تنفسی شدید
سرفه های پی در پی و گلودرد
تحریکات پوستی


وجود این ماده در استخر شنا برای کودکان بسیار خطرناک است زیرا سیستم تنفسی آنها در حال رشد است. قرار گرفتن طولانی مدت کودکان در استخرهایی که حاوی مقادیر زیادی کلرامین هستند ممکن است باعث استنشاق بیش از اندازه کلرامین شده و سیستم تنفسی آنها آسیب پذیر شود.


گاهی ممکن است خوردن آب استخر اثرات طولانی مدتی بر سلامتی انسان به دنبال داشته باشد. به عنوان مثال باکتری ها و میکروب ها ممکن است همراه با آب استخر وارد بدن شناگران شوند. این باکتری ها و میکروب ها می توانند بر قسمت های مختلف بدن تاثیر گذاشته و مشکلات متعددی را برای مدت طولانی به ویژه در ناحیه معده و روده ایجاد کنند.


مسمومیت با کلرامین اغلب به دلیل تنفس بخارات ترکیب مواد تمیزکننده خانگی و آمونیاک ایجاد می شود که البته به عنوان مسمومیت حاد در نظر گرفته می شود. همین ترکیبات در استخر شنا در سطح پایین و به مقدار کمتری نیز ایجاد می شود. بنابراین افرادی که در استخرهای سرپوشیده شنا می کنند و یا کارکنانی که در این محیط مشغول کار هستند به دلیل مواجهه طولانی مدت با کلرامین با سطوح پایینی از این بخارات مواجهه هستند که باز هم می تواند تاثیرات مخربی به دنبال داشته باشد‌.

کلر یک عنصر شیمیایی است که معمولاً به عنوان ضدعفونی‌ کننده در فرآیندهای تصفیه آب استفاده می‌ شود. این ماده به طور مؤثر باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری ‌زا را از بین می‌برد و همین امر آن را برای حفظ آب آشامیدنی سالم و فاضلاب تمیز ضروری می‌ کند. کلر در شکل عنصری خود، گازی زرد مایل به سبز با بوی قوی است، اما در تصفیه آب، معمولاً به صورت گاز کلر، هیپوکلریت سدیم (سفیدکننده مایع) یا هیپوکلریت کلسیم (شکل جامد) اضافه می‌شود. برای خرید انواع کلر باید از فروشگاه های معتبر اقدام کنید.

اهمیت کلر
در حالی که کلر برای سلامت عمومی حیاتی است، سطوح بیش از حد آن می‌تواند منجر به مشکلات طعم و بو و همچنین نگرانی‌های بالقوه بهداشتی شود. به همین دلیل است که نظارت دقیق بر کلر - به ویژه در سیستم‌های آب شهری، فرآیندهای صنعتی و آبزیان - برای اطمینان از باقی ماندن سطوح در محدوده ایمن و تنظیم‌شده بسیار مهم است. حسگرهای ما به ارائه اندازه‌ گیری‌های دقیق کلر برای پشتیبانی از مدیریت کیفیت آب ایمن و کارآمد کمک می‌کنند.

چگونه کلر را از آب حذف می‌کنید؟
کلر را می‌توان از طریق چندین روش مؤثر از آب حذف کرد:

فیلتراسیون کربن فعال: فیلترهای کربنی کلر را جذب می‌کنند و به طور گسترده در سیستم‌های آب مسکونی و صنعتی استفاده می‌شوند.

خنثی ‌سازی شیمیایی: عواملی مانند تیوسولفات سدیم می‌توانند کلر را در محیط‌های آزمایشگاهی یا آبزی‌پروری خنثی کنند.

جوشاندن: جوشاندن آب به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه می‌تواند کلر آزاد (اما نه کلرامین) را از بین ببرد.

قرار گرفتن در معرض نور فرابنفش: تابش فرابنفش می‌تواند مولکول‌های کلر را، به ویژه در آکواریوم‌ها یا کاربردهای حساس، تجزیه کند.
روش مورد استفاده به نوع کلر (کلر آزاد در مقابل کلرامین) و استاندارد کیفیت آب مورد نظر بستگی دارد. نظارت بر سطح کلر با حسگرهای دقیق، حذف مؤثر و رعایت مقررات را تضمین می‌کند.

کلر ماده شمیایی است که برای ضدعفونی آب و حذف آلودگی ها در استخر شنا استفاده می شود. اما گاهی کلر می تواند باعث کدر شدن آب استخر شود. به این صورت که افزایش مصرف پودر کلر می تواند باعث بر هم خوردن تعادل آب و کدورت شود‌. همچنین کاهش سطح کلر نیز می تواند با افزایش آلودگی ها باعث کدر شدن استخر شود. بنابراین می توان گفت زمانی که با مشکلاتی مانند آلودگی، جلبک و یا کدر شدن آب استخر مواجهه می شوید بهتر است قبل از انجام هر کاری ابتدا آب را بررسی و آزمایش کنید

دلایل کدر شدن آب استخر

کلسیم ماده ای است که افزایش آن در استخر شنا می تواند در کدر شدن آب تاثیرگذار باشد. کلسیم اضافی علاوه بر کدرشدن آب می تواند در استخر رسوب کند. راه حل مناسب استفاده از زلال ساز است که می تواند کمک کند کلسیم به وسیله فیلتر تا حدی تخلیه شود.

زلال ساز می تواند کمک کند ذرات کلسیم به یکدیگر چسبیده و راحت تر به وسیله فیلتراسیون از استخر خارج شوند. البته باید بعد از خارج شدن کلسیم اضافی حتما فیلتر را بک واش کنید. راه حل دوم برای کاهش سطح کلسیم در آب استخر این است که آب استخر را مقداری تخلیه کرده و دوباره پر کنید تا کلسیم موجود در آب رقیق شود و راحت تر از استخر خارج شود. البته لازم است بعد از انجام این کار آب استخر را آزمایش کرده و سطح مواد شیمیایی را متعادل کنید.

زمانی که سطح pH آب استخر حدود ۷.۸ باشد آب استخر کدر می شود. برای رفع این مشکل فورا باید به آب یک ماده شیمیایی که PH آن منفی است را اضافه کنید تا بتواند سطح PH آب را کاهش دهد. پس از افزودن این ماده اغلب پس از ۲۴ ساعت وضعیت استخر بهتر خواهد شد. البته لازم است سطح قلیائیت را نیز بررسی کنید زیرا می تواند به تثبیت سطح PH آب استخر کمک کند.

حوادث استخر شنا یکی از قابل پیشگیری ‌ترین علل مرگ و میر در ایالات متحده است، با اینحال هر ساله جان هزاران نفر را می ‌گیرد و ده‌ها هزار نفر دیگر را روانه اورژانس می‌کند. این راهنما به صاحبان استخر، والدین و مراقبان، تصویر روشنی از خطرات و اقدامات خاصی که در واقع آنها را کاهش می‌دهد بازگو خواهد کرد. حتی می توان بیماری های منتقله از راه آب را نیز که به دلیل کمبود مصرف پودر و قرص کلر اتفاق می افتد جز حوادث به حساب آورد.

انواع رایج حوادث استخر شنا

غرق شدن
غرق شدن، که توسط WHO به عنوان "فرآیند تجربه اختلال تنفسی ناشی از فرو رفتن یا غوطه‌وری در مایع تعریف شده است، علت اصلی مرگ و میر مرتبط با استخر است. اما غرق شدن غیرکشنده (که گاهی اوقات نزدیک به غرق شدن نامیده می ‌شود) عواقب شدید خود را دارد، از جمله آسیب مغزی، ناتوانی دائمی و آسیب روانی.
به ازای هر کودک زیر ۱۸ سالی که در اثر غرق شدن می ‌میرد، هفت نفر دیگر به دلیل غرق شدن غیرکشنده تحت مراقبت اورژانس قرار می‌ گیرند. این نسبت، میزان آسیبی را که زیر آستانه مرگ رخ می ‌دهد، برجسته می ‌کند.

آسیب‌های ناشی از لغزش و سقوط
همه حوادث استخر شامل آب نمی‌شوند. سطوح مرطوب اطراف استخرها، مانند کف استخر، پله‌های استخر، نردبان‌ها و راهروها، خطرات قابل توجهی از لغزش و سقوط را ایجاد می ‌کنند. سطوح مناسب کف استخر، پوشش‌ های ضد لغزش و روشنایی کافی، این خطر را به میزان قابل توجهی کاهش می‌ دهد.

آسیب‌های ناشی از غواصی
شیرجه زدن در آب‌های کم‌ عمق، چه استخر، دریاچه یا رودخانه، باعث سهم نامتناسبی از آسیب‌های فاجعه ‌بار نخاعی می‌شود. شکستگی ‌های ستون فقرات گردنی ناشی از برخورد با کف استخر کم‌عمق می ‌تواند باعث فلج دائمی شود. علامت‌گذاری صحیح عمق، نصب علائم «شیرجه ممنوع» در مناطق کم‌عمق و اجرای قوانین غواصی ایمن از این فجایع جلوگیری می‌کند.