وقتی به محض نزدیک شدن به استخر، بوی کلر را حس می ‌کنید فک می کنید که آب سالم است؟ نه لزوماً. در حالیکه استفاده از پودر و قرص کلر برای ضدعفونی کردن آب استخر مهم است، این بوی مشخص می ‌تواند ناشی از کلر خیلی کم یا خیلی زیاد در استخر باشد. چگونه بفهمیم که آب برای شنا بی‌ خطر است؟ در اینجا، اطلاعات مهمی در مورد کلر، از جمله نشانه‌های کلر زیاد در استخر، ارائه می ‌دهیم.

نشانه های بالا بودن کلر آب استخر شنا

ممکن است دور از ذهن به نظر برسد که بوی کلر می ‌تواند نتیجه‌ کمبود این ماده‌ی شیمیایی در آب باشد. با اینحال، این بو در واقع از خود کلر ناشی نمی ‌شود، بلکه از واکنش بین کلر و ترکیبات موجود در مایعات بدن ناشی می‌شود. این واکنش، کلرامین تولید می‌کند و به همان اندازه کلر زیاد برای سلامتی شما خطرناک است. چه کلر خیلی کم باشد و چه خیلی زیاد، عوارض جانبی مشابه هستند.

هم سطح بالای کلر و هم سطح پایین آن می‌تواند چشم‌های شما را تحریک کند. کلرامین بوی بسیار تندی دارد و می‌تواند باعث سوزش و خارش چشم‌های شما شود. سطح بالای کلر نیز می‌تواند باعث آبریزش و سوزش چشم‌ها شود.

یکی از علائم نادر کلر زیاد در استخر، مسمومیت با کلر است. استنشاق یا بلع کلر می‌تواند باعث مسمومیت با کلر شود که می‌تواند به اندازه‌ای خطرناک باشد که نیاز به مراجعه به بیمارستان را ایجاب کند. اگر بیش از حد در معرض کلر قرار گرفته باشید، ممکن است دچار تاری دید، قرمزی و تاول پوست، سوزش چشم، بینی و گلو، حالت تهوع، استفراغ، سرفه و مشکل در تنفس شوید. هوای تازه می‌تواند کمک کند و همچنین شستشوی چشم‌ها با آب ساده به مدت 10 تا 15 دقیقه می‌تواند مفید باشد. با این حال، اگر علائم ادامه یافت یا بدتر شد، به پزشک مراجعه کنید.

سختی کلسیم ممکن است اولین چیزی نباشد که هنگام متعادل کردن استخر خود با پودر و قرص کلر به آن فکر می ‌کنید، اما نقش حیاتی در محافظت از سطوح، افزایش عمر تجهیزات و ایمن و لذت‌بخش نگه داشتن آب شما دارد. آزمایش و تنظیمات منظم، شما را از تعمیرات پرهزینه نجات می ‌دهد و استخر شما را در تمام طول فصل شفاف و تمیز نگه می ‌دارد.

برای متعادل کردن استخر اگر کلسیم خیلی کم است، یک افزایش‌ دهنده کلسیم (کلرید کلسیم) اضافه کنید. اگر کلسیم خیلی زیاد است، بهترین گزینه تخلیه جزئی و پر کردن مجدد استخر با آب تازه یا استفاده از روش‌های ویژه برای کاهش رسوب‌گذاری است.

می‌توانید سطح کلر استخر خود را با یک تست نواری ساده بررسی کنید. اگر سطح کلر خارج از محدوده طبیعی باشد، سطح آن بالا در نظر گرفته می‌شود. در حالت ایده‌آل، باید هر روز سطح کلر خود را آزمایش کنید، به خصوص اگر استخر شما برای مدت طولانی پوشیده مانده باشد.

نحوه آزمایش سختی کلسیم

می‌توانید آب استخر خود را با استفاده از ابزارهایی مانند نوارهای آزمایش، کیت‌های آزمایش مایع یا کنتورهای دیجیتال آزمایش کنید. برای سختی کلسیم، بهتر است از آزمایش قطره‌ای استفاده کنید، زیرا سایر آزمایش‌ها ممکن است فقط سختی کل را اندازه‌ گیری کنند.

نمونه‌های آب استخر را با جمع‌کننده آبی که همراه کیت ارائه شده است، جمع ‌آوری کنید.

تعداد قطرات توصیه شده معرف و بافر را برای آزمایش اضافه کنید.

برای مخلوط کردن، معرف سختی کلسیم را اضافه کنید، بچرخانید و هر قطره را بشمارید تا رنگ از قرمز به آبی تغییر کند.
تعداد قطرات استفاده شده را در ضریب هم‌ارزی در دستورالعمل آزمایش ضرب کنید تا سطح سختی کلسیم تعیین شود. عدد به دست آمده به صورت قسمت در میلیون (ppm) کربنات کلسیم نشان داده می‌شود.
سختی کلسیم باید حداقل ماهی یک بار آزمایش شود. آزمایش در آب و هوای خشک و مناطقی که مشکل آب سخت دارند، بیشتر توصیه می ‌شود.

با دقت در بهداشت استخر و آگاهی از بیماری هایی که در محیط پرخطر می توان خطر ابتلا به بیماری ها را به مقدار قابل توجهی کاهش داد. بسیاری از بیماری های مرتبط با آب استخر شنا با رعایت اقدامات ساده شناگران و صاحبان استخر قابل پیشگیری هستند. بنابراین جای نگرانی نیست و لازم نیست خود را از لذت شنا در استخر محروم کنید تنها کافی نکات ایمنی را رعایت کنید و در استخرهایی شنا کنید که به خوبی با پودر و قرص کلر ضدعفونی شده اند. از استخرهایی که بوی شدید کلر از آن استشمام می شود به دلیل تولید کلرامین دوری کنید.

خطرات خوردن آب استخر

خوردن آب استخر می تواند باعث بیماری شود، این یک واقعیت محض است اینکه در زمان خوردن آب استخر چه چیزی در آب بوده است می تواند خطرات آن را تعیین کند. گاهی ممکن است پس از خوردن آب استخر بعد از چند ساعت علائمی مانند اسهال، تب و یا حتی خون در مدفوع مشاهده شود.

در صورت مشاهده این علائم لازم سریعا به پزشک مراجعه کنید این علائم اغلب نشان دهنده عفونت به وسیله یکی از عوامل بیماری زا مانند کریپتو، ژیاردیا،شیگلا یا ای کولی است.علاوه بر این نیز ممکن است معده درد و یا استفراغ مداوم را نیز تجربه کنید.

در این مواقع بهتر است از خود درمانی و یا استفاده از درمان های خانگی خودداری کرده و برای جلوگیری از افزایش تب و کم آبی بدن به پزشک مراجعه کنید. بنابراین اگر به هر دلیلی مقداری از آب استخر وارد بدن شما شده است و یا به هرحال از مقداری از آب استخر را خورده اید بهتر است ابتدا آرامش خود را حفظ کنید. سپس بهتر است سعی کنید تا جایی که ممکن است آب بنوشید. خود را ۴۸ تا ۷۲ ساعت آینده با دقت بررسی کنید و در صورت مشاهده علائم خاص به پزشک مراجعه کنید.

اسید موریاتیک ابزاری مهم برای نگهداری استخر در کنار پودر و قرص کلر است است که به کنترل و کاهش موثر سطح pH آب استخر کمک می‌کند. با درک نحوه استفاده صحیح از آن، می ‌توانید مطمئن شوید که استخر شما ایمن و در شرایط خوبی باقی می ‌ماند.

چگونه اسید موریاتیک بر pH تأثیر می‌گذارد
وقتی اسید موریاتیک را به استخر یا هر منبع آبی اضافه می‌کنید، اسید سطح pH استخر را کاهش می‌دهد. هر ماده اسیدی pH را کاهش می‌ دهد. pH پایین‌ تر اسیدی ‌تر است، در حالی که pH بالاتر بازی ‌تر است. برای مقایسه، آب شیری که از شیر آب خانه شما خارج می‌ شود باید در سطح 7 (خنثی) باشد و سطح pH ایده‌آل برای استخر حدود 7.4 تا 7.6 است.

فراتر از خواص شیمیایی آن، اسید موریاتیک را می‌توان رقیق کرد و برای از بین بردن رسوبات کلسیم، لکه‌ های فلزی و رسوبات آلی از کاشی ‌ها، گچ و دیوارهای بتنی استخر استفاده کرد. به طور خلاصه، اسید موریاتیک یکی از پرکاربردترین مواد شیمیایی در نگهداری استخر است که به تعادل آب کمک می‌کند و در عین حال عمر سطوح و تجهیزات استخر را افزایش می‌دهد.

اقدامات ایمنی قبل از شروع

از آنجا که اسید موریاتیک برای پوست و ریه‌ها خورنده است، ایمنی غیرقابل انکار است. قبل از کار با آن، اقدامات احتیاطی زیر را انجام دهید:

از تجهیزات محافظ استفاده کنید: از دستکش‌های مقاوم در برابر مواد شیمیایی، عینک ایمنی و کفش‌های جلو بسته استفاده کنید. پوشیدن آستین بلند توصیه می‌شود.

در مناطق تهویه‌دار کار کنید: بخارات آن خورنده است؛ از این رو، با کار در فضای باز یا در فضاهای دارای تهویه مناسب از استنشاق آن جلوگیری کنید.

با احتیاط حمل کنید: هرگز اسید موریاتیک را با کلر یا سایر مواد شیمیایی استخر مخلوط نکنید، زیرا این می‌تواند واکنش‌های خطرناکی ایجاد کند.